امروز صبح هم ازون صبحا بود حتی نزدیک بود تو اتوبوس خواب بمونم و ایستگاه رو رد کنم. القصه امروز ابر و باد و مه و خورشید و فلک دست بدست هم دادن تا من دیر برسم. صبحی از جلوی بیمارستان که رد میشدم یه ماشینی داشت دنده عقب از پارک در میومد ماشین کناریش دستش رو گذاشته بود روی بوق حالا بوق نزن کی بوق بزن... فکر کنم ۱۰ ثانیه ای مدام دستش رو بوق بود. پیش خودم فکر کردم چرا ما با بوق سلام میکنیم، با بوق جواب سلام میدیم، با بوق اعلام عصبانیت میکنیم، با بوق بقیه رو صدا میکنیم (کافیه تو ماشین باشیم و آشنامون تو پیاده رو)، با بوق سوال میپرسیم(مسافر کش وقتی یه عابر پیاده کنار خیابون ایستاده، حتی اگه بخواد از خیابون رد بشه) خلاصه با بوق هزارتا کار دیگه میکنیم.

چند سال پیش یه شبی رو تو یه روستا موندیم. شاید باورش سخت باشه ولی سکوت اونجا گوشم رو آزار میداد.